"ב ر نـــــیــــــــــ♥ـــــــــــمـــه راه پاییــــــــز "

سلام پسر نازم ... بلاخره بعد از مدتها اومدم  تا برات بنویسم ... نمیدونم چند ماه شده که نیومدم  اما حالا اومدم و میخوام دوباره شروع کنم ... دلم تنگ شده واسه نوشتن برات ، خیلی وقته ننوشتم از کارهات از هوشت از شیطنتهات و وروجکی هات و از آقا شدن و عاقل شدنت ... نه اینکه بگم وقتش رو نداشتم نه درگیر یه پروژه کاری هستم که چند ماهه شروع شده اما ازت غافل نشدم فقط وقفه افتاده تو نوشتنم ازت ... بگذریم .............. از پارسال که جریان  عمل و بستری شدن بابایی پیش اومد  و بعد هم افتتاح سوپر کافی شاپ بستنی تو کرج تا همین چند وقته خیلی زندگیمون دچار یکنواختی شده و یه مسافرت هم نشد که بریم حتی تو عید ... ...

اون روز بعد از اینکه بابایی از بیرون اومد ، یهویی گفت :"بلند شو حاضر شو بریم ناهار بیرون به مامانت هم بگو باهامون بیاد  ... شنبه 12 اردیبهشت 94 بود   ... این فراموشی هم بخاطر اینه دکه دارم خاطره اون روزها رو الان مینویسم ... الان یعنی 15 تیر ماه 94 که همین الان کلی خاطره داغ دارم که معلوم نیست کی وقت کنم برا ثبتش ... و تا بروز نشه وبلاگت من همین شکلی میمونم ... بلاخره طبق معمول  آماد باش همیشگی من به رای بیرون رفتن ، خیلی زود وسایل  رو آماده کردم و راهی شدیم ... خدا رو شکر یه  جای عالی پیدا کردیم  و اطراق نمودیم ... تا ناهار آماده بشه یه آب تنی حسابی کردی و من...